01732360754 (مشاوره و پشتیبانی)

آموزش گام به گام آنالیز بهای قیمت جدید (بخش دوم)

آموزش گام به گام آنالیز بهای قیمت جدید (قسمت ۲)

 

در بخش اول از مقاله مبانی پایه تجزیه بهای اقلام کار (آنالیز بها)، با موضوعی به عنوان هزینه های اضافی (هزینه هایی که شامل ۴ رکن نیروی انسانی، ماشین آلات و ابزار، مصالح و حمل مصالح نگردد، می بایست در هزینه های اضافی در نظر گرفته شود.) روبرو شدیم و مختصر توضیحاتی را نیز در این باره مطرح نمودیم.

 

اما در این بخش از مقاله، مثال ذیل به جهت درک بهتر موضوع مطرح می گردد:

مطابق با بند ۳ کلیات فهرست بها  هزینه آزمایش و راه اندازی بر حسب مورد  می بایست در بهای واحد ردیف ها لحاظ گرد.
بدین منظور می توان هزینه آزمایش و راه اندازی را، در رکن ۵ هر آنالیز حسب مورد، لحاظ نمود.

 

نکاتی در خصوص آنالیز های ارائه شده توسط سازمان برنامه و بودجه:

 

۱- به استناد بند ۶ کلیات فهرست بهای پایه رشته ابنیه، آنالیز های طرح شده توسط سازمان برنامه و بودجه، هیچ کاربردی در پروژه ها نداشته و صرفا به جهت راهنمایی منتشر می گردد.

۲- آنالیز های منتشر شده توسط سازمان برنامه و بودجه فاقد دستورالعمل می باشد.

 

اما در این قسمت ممکن است به استناد ۲ بند فوق الذکر پرسشی به شرح ذیل ذهن شما را آشفته کرده باشد.

 

 

برای پاسخ به سوال اول بایستی شرایط یک پروژه واقعی را بررسی نماییم.

فرض بفرمایید پیمانکاری همزمان در ۳ پروژه در حال تامین بتن می باشد:

پروژه شماره ۱ در شهر تهران و در مرکز شهر، با دسترسی محدود و استفاده لاجرم از تراک میکسر.

پروژه شماره ۲ باز هم در شهر تهران، اما با مقیاس بزرگتر و در نتیجه پیش بینی بچینگ پلانت برای تامین بتن پروژه.

 

و پروژه شماره ۳ بازهم در شهر تهران، اما با مقیاس بسیار کوچکتر نظیر کارهای جدول کاری و در نتیجه ساخت بتن در محل کارگاه.

 

همانطور که مطالعه فرمودید با ثابت فرض کردن صرفا یک منطقه اما با مشخصات متفاوت از پروژه ها، چگونگی تامین بتن پروژه کاملا متفاوت بوده، اما در آنالیزهای ارائه گشته از سوی سازمان صرفا یک روش برای تامین بتن پیش بینی گردیده است که ممکن است با شرایط پروژه مربوط خوانایی نداشته باشد.

 

نتیجتا آنالیز و یا تجزیه بها در هر پروژه متناسب با مشخصات پروژه باید صورت پذیرد.

 

مراجع قیمت دهی در خصوص آنالیز قیمت جدید:

 

در سال های اخیر نرخ عوامل موثر در فهرست بهای واحد پایه توسط سازمان برنامه و بودجه منتشر می گردد، اما موضوع حائز به اهمیت این است، در صورتی که نرخ های اعلام شده توسط سازمان برنامه و بودجه در خصوص سه عامل دستمزد نيروي انساني، کرایه ساعتی ماشین آلات و نرخ مصالح فهرست بهای واحد پایه را با آنالیز های ارائه گشته از سوی سازمان مطابقت دهید، قیمت های مندرج در ردیف های فهرست بها حاصل نمی گردد.

 

نتیجتا نمی توان نرخ عوامل موثر در فهرست بهای واحد پایه، منتشر شده توسط سازمان برنامه و بودجه را ملاکی برای مرجع تصویب قیمت ها دانست.

 

 اما سوال مهم این است، برای توافق بهای واحد در ارکان آنالیز قیمت جدید از چه مراجعی می توان استفاده نمود؟

 

مراجع قیمت گیری برای تصویب بهای واحد ارکان آنالیز قیمت جدید می تواند به شرح ذیل باشد:

 

۱) استعلام گیری به صورت مقطوع در منطقه. (توصیه می شود و بهتر است در خصوص برخی از عملیات های اجرایی از همین روش استفاده گردد)

 

۲) آنالیز برحسب قانون کار برمبنای حداقل دستمزد. (توصیه می شود با شرط بررسی و استعلام گیری میدانی و تطابق آن برای سایر تخصص ها)

 

۳) نتایج آمارگیری مرکز آمار ایران. (توصیه می شود و توضیحات کامل ارائه خواهد گردید)

 

۴) نرخ عوامل موثر در فهرست بهای واحد پایه سازمان برنامه و بودجه. (توصیه نمی شود و مبانی صحیحی ندارد)

۵) جدول مصالح پای کار فهرست بها. (اشتباه است)

 

توضیحات و نکات مربوط به نتایج آمار گیری مرکز آمار ایران:

 

طرح آمارگيري از دستمزد نيروي انسانی شاغل در طرحهاي عمراني ملي و استاني با توجه به درخواست معاونت امور فني سازمان برنامه و بودجه کشور، از سال ۱۳۵۶ تا سال ۱۳۷۰  تهيه و به صورت شش ماهه در تمامي استان هاي كشور اجرا و نتايج آن به صورت نشريات شش ماهه و سالانه منتشر شده است.

 

از سال ۱۳۷۴، طرح با انجام تغییرات در سطح استان تهران و در دو مرحله ي شش ماهه در هر سال اجرا و نتایج آن منتشر شده است.

 

هدف از اجرای طرح فوق، گردآوری آمار و اطلاعات مورد نیاز برای محاسبه متوسط دستمزد نیروی انسانی، متوسط کرایه ساعتی ماشین آلات و متوسط قیمت برخی از مصالح ساختمانی مورد نیاز در طرح های عمرانی در دست اجرا در شهرستان تهران در دوره های مورد نظر می باشد.

 

پس می توان نتیجه گرفت برای استفاده از قیمت های مرکز آمار ایران در بهای واحد آنالیز های قیمت جدید می بایست مقایسه ای بین قیمت های مندرج در نتایج آمارگیری توسط مرکز آمار ایران و قیمت های استعلامی منطقه به جهت کاهش یا افزایش نرخ ها صورت پذیرد.

 

لازم به ذکر است، استفاده از ضریب منطقه ای به جهت جبران هزینه ها، صحیح نمی باشد چراکه مبانی و مراجع تعیین ضرایب منطقه ای صرفا در خصوص نیروی انسانی نمی باشد.

 

(پایان بخش دوم – ۱۳۹۸/۰۸/۱۳)

 

گرد آوری و تالیف: مهندس محمد کرایلو

 

ادامه دارد…

 

دیدگاه کاربران
  • محمد علی بهرامی 4 نوامبر 2019

    واقعا عالی بود
    بابت مطالب مفید و کاربردی شما بهتون تبریک عرض میکنم

    • admin 4 نوامبر 2019

      درود ممنون از توجه شما دوست عزیز

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *